بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی؟  

دستهایم تا ابد تنهاست، می دانی؟

آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو

زیستن یک لحظه هم، بی جاست، می دانی؟

 تو ، خودت را هدیه ام کردی ، ولی من هم

شعرهایم را که بی پرواست ، می دانی؟

هر چه می خواهیم "آری" از همین امروز

از همین امروز ، مال ماست می دانی؟

گرچه من، یک عمر همزاد عطش بودم 

روح تو ، هم سایه دریاست، می دانی؟

" دوستت دارم "  همین  این راز پنهانی

از نگاه ساکتم پیداست ، می دانی؟

 عشق من ! بی هیچ تردیدی بمان با من

عشق یک مفهوم بی " اما " ست ، می دانی؟

*•((¯°·._.•  دوستت دارم  •._.·°¯))•*

 « می دونم فرقی نداره ... واست عاشق بودن من »

« می دونم واست یکی شد ... بودن و نبودن من »

 می دونم دوسم نداری ، مثله روزای گذشته 

 من خودم خوندم تُو چشمات ، یک کسی اینو نوشته 

 اما روحه من یه دریاست ، پُره از موج و تلاطم

ساحلش تویی و موجاش ، خنجرای حرف مردم 

 « آخ که چه لذتی داره ، ناز چشماتو کشیدن »

« رفتن یه راه دشوار ، واسه هرگز نرسیدن »

 من که آسمون نبودم ، اما عشقه تو یه ماهه 

 سرزنش نکن دلم رو ، به خدا اون بی گناهه

 تو که چشمای قشنگت ، خونهء صدتا ستارست ... 

 تو که لبخند طلائیت ، واسه من عمره دوبارست ...

 بیا و مثله گذشته ، جزء به من ... به همه شک کن 

 من بدون تو میمیرم ، بیا و بهم کمک کن ...